EBRU SANATÇI OLDU
Serpil öğretmen sınıfa girdi,çocuklarla selamlaştı.Yüzünde
gülümseme,gözlerinde ışıltı vardı.Çantasını öğretmen masasının
üstüne koydu ve öğrencilere döndü:
_Çocuklar,size bir sürprizim olacak!
Cihan:
_Zaten ben anlamıştım öğretmenim.
Serpil öğretmen:
_Nasıl anlamıştın Cihan?
Cihan:
_Sınıfa gülümseyerek girişinizden.
Serpil öğretmen:
_ Başka günler asık suratla mı giriyorum sınıfa?
Cihan:
_Hayır öğretmenim,öyle demek istemedim.
Serpil öğretmen:
_Anlaşıldı,demek ki yüz ifadem beni ele verdi.
İpek:
_Öğretmenim,sürprizinizi merak etmeye başladım.
Serpil öğretmen:
_Merak ve heyecan olmazsa sürprizin bir önemi kalmaz ki…
Barış:
_Lütfen öğretmenim,daha fazla meraklandırmayın bizi!
Serpil öğretmen:
_Tamam tamam,sizi daha fazla meraklandırmayayım.Cuma günü bir
sanat derneğine geziye gideceğiz.Ebru sanatı hakkında bilgi sahibi
olacağız,örnek çalışmaları inceleyeceğiz.
Ebru:
_Yaşasın,benim sanatımı öğreneceğiz!
Serpil öğretmen:
_Evet çocuklar,Ebru arkadaşınız,adını bir sanat dalından
almış.Ebrunun nasıl bir sanat dalı olduğunu öğreneceğiz. Ancak sizden
bir şey isteyeceğim.
Ebru:
_İsteyin öğretmenim,isteyin!
Serpil öğretmen:
_Teşekkür ederim Ebru,artık heyecanını yenersen
sevinirim.(Öğretmen sınıfa döndü)Dernekteki görevlilere sormak için
sorular hazırlayın.
Öğrenciler büyük bir heyecanla Cuma gününün gelmesini
beklemeye başladılar.Duvarları ve hayallerini ebru sanatını süsleyen ebru
sanatını yakından tanımaktan daha güzel ne olabilirdi ki…
Nihayet beklenen gün geldi.Okulun üç sokak ilerisindeki sanat
derneğine yürüyerek gittiler.Dar merdivenlerden ikinci kata
çıktılar.Dört tane yetkili merdivenlerin başında güler yüzle onları
karşıladılar.Kolonya ve çikolata ikram edip adlarını sorarak her biriyle
ayrı ayrı tanıştılar.Ebru’nun adı oldukça ilgilerini çekti.”Ebru
sen sanatçı mı olmaya geldin?Ne kadar güzel adın varmış
senin!”dediler.Daha sonra ebru sanatçısı olan bayanla,çalışmaların
yapıldığı salona geçtiler.Büyükçe bir masanın etrafında
toplandılar.Sanatçı,ebru sanatı hakkında biraz bilgi verdikten
sonra,örnek çalışmalar yapmaya başladı.Birbirinden güzel çalışmaları
büyük bir hayranlıkla izlediler.
Sanatçı bayan:”Ebru,sen de denemek ister misin?diye
sordu.Ebru,güzel bir kırmızı gül yapmak için boyayı suya
damlattı.Arkadaşları onu coşkulu bir şekilde alkışladılar.Sanatçı
bayan:”Ebru Sanatçı Oldu.”dedi.Tüm öğrenciler,diledikleri renkleri
kullanarak,teknedeki suya boyaları damlattılar.Sanatçı,kağıdı tekneye
serdi ve kaldırdı.Böylece güzel bir ebru çalışması yaptılar.
Yaptıklarına kendileri bile inanamadılar.
Sanatçı,öğrencilerin sordukları tüm soruları cevapladı.Gerekli
gördükleri açıklamalaı yanlarında getirdikler not defterlerine not
ettiler.
Yapılan çalışmaları sınıf annesi olan Suna’nın
annesi,çerçeveletmiş olarak sınıfa getirdi.Sınıfça yaptıkları
çalışmayı Ebru’ya göndermişlerdi.Altına da “Ebru Sanatçı
Oldu”yazmışlardı.
Ebru:
_Gözlerime inanmıyorum,ne kadar harika!diye sevincini ifade
etti.
Diğerlerini sınıfın bulunduğu koridora astılar.Pek de güzel
oldu.Okuldaki diğer öğrenciler gelip hayranlıkla incelediler.Belli etmemeye
çalıştılar ama kıskandıkları halleriden belliydi.
Ebru,Suna’nın annesine teşekkür etti.Okul çıkışı kendisine
gönderilen ebru çalışmasıyla birlikte eve gitti.Annesi,babası ve kardeşi
çok mutlu oldular.Hep birlikte ebru çalışmasının altındaki yazıyı
okudular:”Ebru Sanatçı Oldu”
Ebru çalışmasını Ebru’nun odasına,hatta yatağının
başına astılar.
O günden sonra Ebru,sanatçı olamadı belki ama ebru sanatına
karşı büyük ilgi duydu.







